Complete Works of Silius Italicus

Home > Other > Complete Works of Silius Italicus > Page 63
Complete Works of Silius Italicus Page 63

by Silius Italicus


  uictorem metas nec opum adiumenta feremus, 605

  inuidia unius sceptra ut iam parta retardet?’

  inde alacres tribuunt quae belli posceret usus

  absentique suum iactant sub teste fauorem.

  mox eadem terris placitum traducere Hiberis,

  dum malus obtrectat facta immortalia liuor 610

  nec sinit adiutas ductoris crescere laudes.

  LIBER XII

  Iam terra glaciale caput fecundaque nimbis

  tempora et austrifero nebulosam uertice frontem

  immitis condebat Hiems, blandisque salubre

  uer Zephyris tepido mulcebat rura sereno.

  prorumpit Capua Poenus uicinaque late 5

  praemisso terrore quatit, ceu condita bruma,

  dum Riphaea rigent Aquilonis flamina, tandem

  euoluit serpens arcano membra cubili

  et spondente die nouus emicat atque coruscum

  fert caput et saniem sublatis faucibus efflat. 10

  at Libyci ducis ut fulserunt signa per agros,

  desolata metu cuncta, et suadente pauore

  uallo se clausere simul trepidique salutis

  expectant ipsis metuentes moenibus hostem.

  Sed non ille uigor qui ruptis Alpibus arma 15

  intulerat dederatque uias Trebiaque potitus

  Maeonios Italo scelerauit sanguine fluctus

  tunc inerat. molli luxu madefacta meroque

  ~inlecebris somni torpentia membra fluebant.

  quis gelidas suetum noctes thorace grauatis 20

  sub Ioue non aequo trahere et tentoria saepe

  spernere, ubi hiberna ruerent cum grandine nimbi,

  ac ne nocte quidem clipeiue ensesue reposti,

  non pharetrae aut iacula, et pro membris arma fuere,

  tum graue cassis onus maioraque pondera uisa 25

  parmarum ac nullis fusae stridoribus hastae.

  Prima instaurantem sensit certamina mitis

  Parthenope, non diues opum, non spreta uigoris,

  sed portus traxere ducem secura uolentem

  aequora, quae peteret ueniens Carthagine puppis. 30

  Sirenum dedit una suum (memorabile) nomen 33

  Parthenope muris Acheloias, aequore cuius

  regnauere diu cantus, cum dulce per undas

  exitium miseris caneret non prospera nautis.

  nunc molles urbi ritus atque hospita Musis 31

  otia et exemptum curis grauioribus aeuum.

  haec pone adgressus (nam frontem clauserat aequor) 37

  moenia non ullas ualuit perfringere Poenus

  tota mole uias frustraque inglorius ausi

  pulsauit quatiens obstructas ariete portas. 40

  stabat Cannarum Graia ad munimina uictor

  nequiquam et cautae mentis consulta probabat

  euentu, qui post Dauni stagnantia regna

  sanguine Tarpeias ire abstinuisset ad arces.

  ‘En, qui nos segnes et nescire addere cursum 45

  factis iactastis, quod uobis scandere nuper

  non acie ex ipsa concessum moenia Romae,

  intrate atque epulas promissas sede Tonantis

  his, quae Graia manus defendit, reddite tectis.’

  talia iactabat famaeque pudore futurae, 50

  inritus incepti prima si absisteret urbe,

  audebat cuncta atque acuebat fraudibus enses.

  sed subitae muris flammae totoque fluebant

  aggeris anfractu tela improuisa per auras.

  haud secus, occuluit saxi quo uertice fetus 55

  ales fulua Iouis, tacito si ad culmina nisu

  euasit serpens terretque propincus hiatu,

  illa hostem rostro atque adsuetis fulmina ferre

  unguibus incessens nidi circumuolat orbem.

  Tandem ad uicinos Cumarum uertere portus 60

  defessus subiit uarioque lacessere motu

  fortunam et famae turbando obstare sinistrae.

  sed custos urbi Gracchus tutela uel ipsis

  certior arcebat muris iterumque sedere

  portis atque aditus iterum sperare uetabat. 65

  lustrat inops animi rimaturque omnia circum

  alite uectus equo rursusque hortatibus infit

  laudum agitare suos: ‘Pro di, quis terminus’ inquit

  ‘ante urbes standi Graias, oblite tuorum

  factorum miles? quis erit modus? Alpibus astat 70

  nimirum maior moles, et scandere caelum

  pulsantis iubeo scopulos. quamquam altera detur

  si similis tellus, aliaeque repente sub astra

  exsurgant rupes, non ibis et arduus arma

  me ducente feres? tene heu Cumanus hiantem 75

  agger adhuc murusque tenet Gracchusue, moueri

  non ausus portis? paruo in discrimine cerno

  . . . . . . . . . . . 77a

  an uobis gentes quaecumque labore parastis

  casu gesta putent? per uos Tyrrhena fauentum

  stagna deum, per ego et Trebiam cineresque Sagunti 80

  obtestor, dignos iam uosmet reddite uestra

  quam trahitis fama et reuocate in pectora Cannas.’

  Sic ductor fessas luxu attritasque secundis

  erigere et uerbis temptabat sistere mentes.

  atque hic perlustrans aditus fulgentia cernit 85

  arcis templa iugo, quorum tum Virrius, altae

  immitis ductor Capuae, primordia pandit.

  ‘Non est hoc’ inquit ‘nostri, quod suspicis, aeui:

  maiores fecere manus. cum regna timeret

  Dictaei regis (sic fama est) linquere terras 90

  Daedalus inuenit nec toto signa sequenti

  orbe dare, aetherias aliena tollere in auras

  ausus se penna atque homini monstrare uolatus.

  suspensum hic librans media inter nubila corpus

  enauit superosque nouus conterruit ales. 95

  natum etiam docuit falsae sub imagine plumae

  attemptare uias uolucrum, lapsumque solutis

  pennarum remis et non felicibus alis

  turbida plaudentem uidit freta. dumque dolori

  indulget subito motis ad pectora palmis, 100

  nescius heu planctu duxit moderante uolatus.

  hic pro nubiuago gratus pia templa meatu

  instituit Phoebi atque audacis exuit alas.’

  Virrius haec: sed enim ductor numerabat inertis

  atque actos sine Marte dies ac stare pudebat. 105

  ingemit aduersis respectansque inrita tecta

  urbe Dicarchea parat exsatiare dolorem.

  hic quoque nunc pelagus, nunc muri saxea moles

  officit audenti defensantumque labores.

  dumque tenet socios dura atque obsaepta uiarum 110

  rumpere nitentis lentus labor, ipse propinqua

  stagnorum terraeque simul miracula lustrat.

  Primores adsunt Capuae: docet ille, tepentes

  unde ferant nomen Baiae, comitemque dedisse

  Dulichiae puppis stagno sua nomina monstrat. 115

  ast hic Lucrino mansisse uocabula quondam

  Cocyti memorat medioque in gurgite ponti

  Herculeum commendat iter, qua discidit aequor

  Amphitryoniades armenti uictor Hiberi.

  ille, olim populis dictum Styga, nomine uerso 120

  stagna inter celebrem nunc mitia monstrat Auernum:

  tum tristi nemore atque umbris nigrantibus horrens

  et formidatus uolucri letale uomebat

  suffuso uirus caelo Stygiaque per urbes

  religione sacer saeuum retinebat honorem. 125

  huic uicina palus (fama est Acherontis ad undas

  pandere iter) caecas stagnante uoragine fauces

  laxat et horrendos aperit telluris hiatus

  interdumque nouo perturbat lumine manis.

  at iuxta caligantis longumque per aeuum 130

  infernis pressas nebulis pallente sub umbra

  Cimmerias iacuisse domos noctemque profundam

  Tartareae narrant
urbis. tum sulphure et igni

  semper anhelantis coctoque bitumine campos

  ostentant. tellus, atro exundante uapore 135

  suspirans ustisque diu calefacta medullis,

  aestuat et Stygios exhalat in aera flatus;

  ~parturit et tremulis metuendum exsibilat antris,

  interdumque, cauas luctatus rumpere sedis

  aut exire fretis, sonitu lugubre minaci 140

  Mulciber immugit lacerataque uiscera terrae

  mandit et exesos labefactat murmure montis.

  tradunt Herculea prostratos mole Gigantas

  tellurem iniectam quatere, et spiramine anhelo

  torreri late campos, quotiensque minantur 145

  rumpere compagem impositam, expallescere caelum.

  apparet Prochyte saeuum sortita Mimanta,

  apparet procul Inarme, quae turbine nigro

  fumantem premit Iapetum flammasque rebelli

  ore eiectantem et, si quando euadere detur, 150

  bella Ioui rursus superisque iterare uolentem.

  monstrantur Vesuuina iuga atque in uertice summo

  depasti flammis scopuli stratusque ruina

  mons circum atque Aetnae fatis certantia saxa.

  necnon Misenum seruantem Idaea sepulcro 155

  nomina et Herculeos uidet ipso in litore Baulos:

  miratur pelagique minas terraeque labores.

  Quae postquam perspecta uiro, regressus ad altos

  inde Pheretiadum muros, frondentia laeto

  palmite deuastat Nysaea cacumina Gauri. 160

  hinc ad Chalcidicam transfert citus agmina Nolam.

  campo Nola sedet crebris circumdata in orbem

  turribus et celso facilem tutatur adiri

  planitiem uallo, sed, qui non turribus arma

  defendenda daret, uerum ultro moenia dextra 165

  protegeret, Marcellus opem auxiliumque ferebat.

  isque ubi Agenoream procul aduentare per aequor

  et ferri ad muros nubem uidet, ‘Arma, cruentus

  hostis adest, capite arma, uiri’ clamatque capitque.

  circumstant rapidi iuuenes aptantque frementi 170

  sanguineas de more iubas. sonat inde, citato

  agmina disponens passu: ‘Tu limina dextrae

  seruabis portae, Nero; tu conuerte cohortes

  ad laeuam patrias et Larinatia signa,

  clarum Volscorum, Tulli, decus. ast ubi iusso, 175

  per tacitum ruptis subita ui fundite portis

  telorum in campos nimbum. ferar ipse reuulsa

  in medios equitumque traham certamina porta.’

  Dumque ea Marcellus, iam claustra reuellere Poeni

  et scalis spretis temptabant rumpere muros. 180

  insonuere tubae passim clamorque uirorum

  hinnitusque, simul litui raucoque tumultu

  cornua et in membris concussa furentibus arma.

  fertur acerba lues disiectis incita portis

  effusaeque ruunt inopino flumine turmae, 185

  improbus ut fractis exundat molibus amnis,

  propulsum ut Borea scopulis impingitur aequor,

  ut rupto terras inuadunt carcere uenti.

  nec torrente Libys uiso armorumque uirumque

  deiectus spe sare ualet. dux Dardanus instat 190

  attonito, praegressus equo, tergisque ruentum

  incumbens hasta socios nunc uoce fatigat:

  ‘Perge, age, fer gressus. dexter deus, horaque nostra est.

  hac iter ad muros Capuae,’ nunc rursus in hostem

  conuersus: ‘Sta. quo raperis? non terga tuorum, 195

  te, ductor Libyae, increpito: sta. campus et arma

  et Mars in manibus. dimitto e caede cohortes:

  spectemur soli. Marcellus proelia posco.’

  sic rector Latius, iuuenique inuadere pugnam

  Barcaeo suadebat honor pretiumque pericli. 200

  Sed non haec placido cernebat pectore Iuno

  coeptoque auertit suprema in fata ruentem.

  sistere perculsos ille et reuocare laborat:

  ‘Talesne e gremio Capuae tectisque sinistris

  egredimur? state, o miseri, quis gloria summa 205

  dedecori est. nil uos hodie, mihi credite, terga

  uertentis fidum expectat. meruistis ut omnis

  ingruat Ausonia, et saeuo Mauorte parastis

  ne qua spes fusos pacis uitaeque maneret.’

  uincebat clamore tubas uocisque uigore 210

  quamuis obstructas saeuus penetrabat in auris.

  Polydamanteis iuuenis Pedianus in armis

  bella agitabat atrox Troianaque semina et ortus

  atque Antenorea sese de stirpe ferebat,

  haud leuior generis fama sacroque Timauo 215

  gloria et Euganeis dilectum nomen in oris.

  huic pater Eridanus Venetaeque ex ordine gentes

  atque Apono gaudens populus, seu bella cieret

  seu Musas placidus doctaeque silentia uitae

  mallet et Aonio plectro mulcere labores, 220

  non ullum dixere parem, nec notior alter

  Gradiuo iuuenis nec Phoebo notior alter.

  qui postquam, effusis urgens uestigia frenis

  Poenorum, iuxta galeam atque insigne perempti

  agnouit spolium Pauli (puer illa gerebat 225

  non paruo laetus ductoris munere Cinyps,

  dilectus Poeno Cinyps, quo gratior ora

  non fuit ac nulla nituit plus fronte decoris:

  quale micat semperque nouum est quod Tiburis aura

  pascit ebur, uel qui miro candoris honore 230

  lucet in aure lapis rubris aduectus ab undis.) —

  quem postquam egregium cristis et casside nota

  fulgentem extremo Pedianus in agmine uidit,

  ceu subita ante oculos Pauli emersisset imago

  sedibus infernis amissaque posceret arma, 235

  inuadit frendens: ‘Tune, ignauissime, sacri

  portabis capitis, quae non sine crimine uester

  inuidiaque deum gestaret tegmina ductor?

  en Paulus.’ uocat inde uiri ad spectacula manis

  et fugientis agit costis penetrabile telum. 240

  tum delapsus equo galeam atque insignia magni

  consulis abrumpit dextra spoliatque nitentem.

  soluitur omne decus leto, niueosque per artus

  it Stygius color et formae populatur honores.

  ambrosiae cecidere comae, uiolataque ceruix 245

  marmoreum in iugulum collo labente recumbit.

  haud secus Oceano rediens Cythereius ignis,

  cum sese Veneri iactat splendore refecto,

  si subita inuadat nubes, hebetatur et atris

  decrescens tenebris languentia lumina condit. 250

  ipse etiam rapta Pedianus casside nudos

  attonitus stupet ad uultus irasque coercet.

  tum galeam magno socium clamore reportans

  immitem quatiebat ecum, spumantia saeuo

  frena cruentantem morsu. cui turbidus armis 255

  obuia Marcellus rapido tulit ora tumultu

  adgnoscensque decus ‘Macte uirtutis auitae,

  macte Antenoride! nunc’ inquit ‘rapta petamus,

  quod superest, Libyci ductoris tegmina,’ et ardens

  terrificis saeuam fundit stridoribus hastam. 260

  nec forsan uoti uanus foret, obuia ni uis

  Gestaris opposito tenuisset corpore telum.

  qui dum uicinis ductorem protegit armis,

  transabiit non hunc sitiens grauis hasta cruorem

  ingentisque minas mutata morte peregit. 265

  auehitur raptim ductor discrimine leti

  turbatus cursumque furens ad castra capessit.

  Iamque fugae immodicus tendit certamine gressum

  praecipitem uersis Poenorum exercitus armis.

  adsequitur telis hostis, longasque uiritim 270

  exsatiant iras cladum caeloque cruentos

  certatim ostentant et dis ultoribus enses.
r />   ille dies primus docuit, quod credere nemo

  auderet superis, Martis certamine sisti

  posse ducem Libyae. raptant currusque uirosque 275

  Massylamque feram, et uiuis auulsa reportant

  tegmina bellantum atque abeunt, sub cuspide terga

  contenti uidisse ducis. tum Martis adaequant

  Marcellum decori: graditur comitante triumpho

  maior quam ferret cum uictor opima Tonanti. 280

  Inde furens, postquam uallo uix depulit hostem,

  ductor Agenoreus ‘Quando hanc quantoque cruore

  hostili labem eluerim? mea terga uidere

  contigit Ausoniae? mene,’ inquit ‘summe deorum,

  post Trebiam statuis tam turpi funere dignum? 285

  uosque, inuicta diu, nunc heu sine Marte iuuentus,

  debellata bonis Capuae, non degener ipse

  gestorum Ausoniis uerti uictricia signa:

  uobis terga dedi. uidi, cum ad bella uocarem,

  non secus atque Italo fugere a ductore pauentis. 290

  quid relicum prisci Martis tibi, qui dare terga

  me reuocante potes?’ fundebat talia Poenus.

  at Latiae sese Nolana ad moenia turmae

  portantes spolia insigni clamore ferebant.

  At consueta grauis per longum audire suorum 295

  euentus Roma et numquam recreata secundis,

  adlato tandem faustae certamine pugnae

  erigitur primoque deum se munere tollit.

  ante omnis pigra in Martem fugiensque laborum,

  dum bellum tonat, et sese furata iuuentus 300

  dat poenas latebrae. tum, qui dulcedine uitae

  inuenere dolos iurataque foedera Poeno

  corrupere, notant et purgant crimine gentem.

  punitur patriam meditati linquere terram

  consilium infelix scelerataque culpa Metelli. 305

  talia corda uirum. sed enim nec femina cessat

  mente aequare uiros et laudis poscere partem.

  omnis, prae sese portans capitisque manusque

  antiquum decus ac derepta monilia collo,

  certatim matrona ruit belloque ministrant. 310

  haud tanta cessisse uiros in tempore tali

  laudis sorte piget, factoque in saecula ituro

  laetantur tribuisse locum. tum celsa senatus

  subsequitur turba. in medium certamine magno

  priuatae cumulantur opes. nudare penatis 315

  ac nihil arcanos uitae melioris ad usus

  seposuisse iuuat. coit et sine nomine uulgus.

  corpore sic toto ac membris Roma omnibus usa,

  exanguis rursus tollebat ad aethera uultus.

  Addunt spem miseris dulcem Parnasia Cirrha 320

  portantes responsa uiri. nam laeta ferebant

  exaudisse adytis, sacra cum uoce tonaret

  antrum et mugiret Phoebo iam intrata sacerdos:

 

‹ Prev